K Dash's profile※La Sociedad De Los Ases...PhotosBlogListsMore ![]() | Help |
|
|
May 06 .:Válgame la Maaaaaa 'am:.Ta vonito kolima, tiene playaz, eztá Komala (dónde kompraz chelaz i te regalan votana engordante). La raza ta chapeada a la antiwa, aunke ai mucha explotazión zexual infantil. Mmmmmmmmm tamvien ai muchoz Gay'z. Dice un amigo de por akà ke exizte aka komo un fraxionamiento donde exizten e inokulan puroz gaiz i...... weno no zoi omofoviko, kada kien. Zolo toi dando una rezeña de lugar donde vivo.
Aze un ingo de kalor, la raza ze mantiene tomando chelaz, por lo tanto andan en zierto grado de evriedad a diario i maz en fin de zemana, loz oldiz (viejitoz) laz zeñoraz, loz zeñorez loz chavoz vanda, loz karnizeroz (zin ofender a miz vezinoz), loz maeztroz de primaria.... A diario! el konzumo de zerveza aki ez indizpenzavle.
Ez un ziudad mui trankila a pezar de ke loz expendioz loz zierran a laz 12, el zentro a laz 7 de la tarde ya ezta kazi totalmente muerto. Ke ez kuando ze akoztumvra a zalir a loz antroz i varez maz vien.
Ya mero empieza la temporada de lluviaz, por zer kozta, zupongo ke ze a de poner chinggonzizima la kaida de awa.
Me enkanta ver llover, ta chido.
April 06 .:Prozac:.Aki eztá un pedazo de alguien máz kon eza dezarrollada parte ozkura, ezkrito kon la zeriedad i la intenzión adekuadaz. PROZAC
Cuando desaparezca Y me tengas que buscar Cuando la noche sea Quien te haga tropezar Con mi frágil letargo Y lo dulce sepa amargo…
Cuando el Espejismo Sea la imagen de mi cara Y no este contigo Si, el insomnio no acaba; Y no te hace sentir vivo El recuerdo de mis labios Y la piedad de mis brazos…
Atrápame Por que me desvanezco, Sujétame Si me voy Reprimiendo, Alcánzame Por que estoy Huyendo.
Cuando llegue el Dolor Y no lo puedas soportar, Cuando la noche sea Quien te haga tropezar La oscuridad alrededor No la iluminara el Prozac…
CYJM (http://spaces.msn.com/elaltar2/) Por: Virgen July 07 ..:Algo ke me entona:..El samurai no sólo era un guerrero, El shogunato Para la segunda mitad del siglo XII el emperador se había convertido en un símbolo de la soberanía japonesa, recluido en Kyoto. En Japón se imponía la fuerza armada de familias guerreras dispersas por el territorio. En esa época (siglo XII), las dos familias más importantes eran los Minamoto y los Taira. Estas familias luchaban por la posesión de la tierra cultivable del Japón, que ocupa un 20% del territorio. Finalmente, dominaron los Minamoto; y el jefe de esta familia, Manamoto Yoritomo, fue nombrado shogun (comandante militar) en 1192 por el emperador. A partir de entonces, el shogun fue virtualmente la autoridad suprema de Japón.
El shogun nombró una serie de gobernadores militares (shugo) que guardaban el orden en todo el territorio japonés y servían al shogunato. A cambio de su lealtad al shogun, los shugos recibían tierras. Así el poder político se asoció al poderío militar y a la propiedad territorial. Con el tiempo, los shugos dejaron de ser simples guardias territoriales para convertirse en una versión oriental de señores feudales, llamados daimyo. Estos daimyo o señores consolidaron la primacía del espíritu guerrero en Japón.
Con el crecimiento del sistema feudal, basado en la lealtad personal y de la familia, surgió el más famoso de los tipos japoneses: el samurai o guerrero caballero. Los samurai eran los “guardias profesionales” de los daimyo. Cada daimyo tenía uno o varios samurai que protegían su tierra y su poder, y luchaba por él en la guerra. Originalmente, el término samurai se usó para nombrar a los guerreros aristócratas; pero después se aplicó a toda la casta guerrera que dominó Japón durante los shogunatos (siglo XII al XIX). La importancia e influencia de los samurai aumentó con el paso de los años. Algunos samurai eran miembros de las familias en el poder, otros eran contratados. A cambio de su lealtad al daimyo, los samurai recibían tierras y tributos. El cargo de samurai se volvió hereditario y así se fundaron las dinastías de samurai.
La casta de guerreros adquirió características que lo situaron aparte del resto de la población. Los samurai estaban vinculados por un código de ética y conducta (conocido como bushido), que los convirtió en un ejemplo de conducta para las clases bajas. Asimismo, sólo a los samurai se les permitía portar las armas supremas de la guerra japonesa, las espadas que se blandían a dos manos y eran objeto de veneración casi sagrada. Por otro lado, los samurai tenían los privilegios de las clases altas: poseían tierras y no tenían límites para viajar. Durante una época los samurai tenían el derecho de cortarle la cabeza a los comuneros que los ofendieran.
Durante el periodo Edo (1603 a 1867), una era de paz, los samurai se dedicaron a los estudios intelectuales como literatura, historia, filosofía o meditación. También se dedicaron al comercio o se integraron a la burocracia. En 1867 renunció el último shogun y se reinstaló el emperador como el poder legítimo en Japón (época conocida como restauración Meiji). En 1871 los privilegios de la clase samurai fueron oficialmente suprimidos. Los daimyo tuvieron que regresar la tierra al emperador y recibieron pensiones del estado japonés. Muchos samurai quedaron empobrecidos y desamparados. En 1875 se les prohibió portar las espadas que simbolizaban su dignidad. En el moderno Japón ya no había lugar para el guerrero a la antigua.
La abolición de los privilegios de los samurai causó problemas sociales. En 1876-1877 hubo una rebelión de samurai liderada por Saigo Takamon. Los rebeldes samurai se enfrentaron con sus armas tradicionales al ejército del emperador, armado con tecnología bélica europea. Los samurai fueron completamente derrotados por el ejército nacional, murieron cerca de 20 mil de ellos. Este fracaso marcó el final de la era de los guerreros. Sin embargo, aunque actualmente los samurai no tienen ningún estatus oficial en Japón, los descendientes de sus familias gozan de estima entre la población japonesa, especialmente la rural
July 01 El Mar AterziopeladoWa.. wAAAAAAAAA!!!! Komon! (hahaa).
Mi mikrofono llega al orgazmo! le ize el amor kon mi voz, laz vozinaz vieeen chorreadaz de... no sé. Mi Guitarra zeguía llorando, gritando fuerte por miz kariziaz. Ah ke al pedo ez traer doz chelaz enzima i azer vien... algo de muzikah. Mientraz Tokava i kantava aier en mi kaza... pensé algo ke... komo verán me pareció weno poner aki...
verán!
Todo ezto komienza kon...
Una mujer joven, ermozizima, pelo negro, un buen trazero, ojos de enzueño azulez, boka antojavle. Veztida kon terziopelo, komo zi el veztido uvieze zido echo kon rekortez o retazoz, en fin "una fantazía", pero zin penzarla ni dezir "kiero ke la vieja zea azí!", no, nada ezo, komo zi ia lo trajera en la kaveza.
En una playa, dezkalza, zintiendo de vez en kuando laz kariziaz de laz olaz ke terminan en la arena. Media noche, kada vez menoz intenza la luz violeta de la luna en el roztro blanko de ella, el zielo ze ozkurezia por laz ezpezaz nuvez ke avizavan de una buena tormenta, i a lo lejoz, en el orizonte... loz rayoz en elmar....
Al kaer la primer gota, kaminó azia el mar. El agua kuvriendo poko a poko zu kuerpo... zumergiendozé en la ozkuridad, donde zolo vrillavan loz koralez i un poko de arena blanka.
Al llegar a un avizmo, donde el fondo infinito parezía vrillar azul. Se deja kaer....
lentamente kon loz ojoz aviertoz, de ezpalda... viendo la zuperficie iluminada de vez en kuando por loz relámpagoz de la tormenta, azí azta llegar al fondo i zer avrazada por laz plantaz ke azian la luz azul, dónde zu kuerpo ze pierde.
Ahhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhh....
Zoñar dezpierto, amar en zilenzio. Azí zoi.
Ke pedo? a kien????? (jaja).
Zolo imaginenze la inmenzidad interminavle del mar... vien ozkuro i una zuper vieja kaminando dentro de él.... zin ninguna preokupazión... ke ze deja kaer en un avizmo ke vrilla... I zolo por ke ella kiere.
Azi ez komo deve de zer.
I lo mejor... Lo ke io tokava era la múzika de fondo. Algo Trizte, kon un poko de melankolia i plazer... dizorzionez chidaz i una voz de "ia me kiero dormir". ozea kontrazte de múzika Pezada i melankólika kon voz klara i zerena. June 12 MelankôliaMonotinikaZi no regrezo mándame vuzkar, voi ezkapando de ezta vanidad. Me voi ezkapando de ezta realidad, me voi zaliendo de lo alterno irreal. El mejor final ze dá kuando el chingao komienzo finaliza, volver a komenzar i darme kuenta de laz kozaz ke e perdido por no tenerlaz, komo el onzeavo dedo de dioz ke me apunta a donde voi, zendero zin ezkrivir, rumbo fijo al ke no me dirijo, zino me dirijen. Algún día mi mano zerá tomada, pero en lugar de ella, mi korazón tendrán zangrando en zu pecho frío. La deprezión zería la felizidad mundana de mi alma, ez lo ke aora me aze ver la vida diztorzionada, en mi mente zolo eztáz tu... el vlanko en el negro inmenzo de mi propio univerzo, dónde zolo ay pétaloz zekoz, de kuervoz graznidoz entre eztridenziaz melankólikaz de mi múzika. E komenzado a vivir kon un propózito... el no vivir, el zolo "eztar"... i eztoi aki por ti!!!. Toma mi alma i azla parte de tu vida, enzeñame a morir para poder vivir a tu lado. Ke me kuvra el zilenzio del negro, ke me akarizie el rojo i ke me vezen tuz lavioz. algún día te e de tener, zavez ke te estoi ezpernado para dezirte inchado en alkohol ke me e enamorado de ti... May 26 Dime de ke kolor ez tu almaLetme see your eyes... Letme go to the heaven. Weno komo an de zaver.. mi Fraze favorita ez: "el amor verdadero núnka muere", lo kual me a traido provlemaz, pero tamvién alegríaz. O shit!!! No me guzta zer un "uzuario normal de la vida". me entona dezir lo ke ziento, azí zea lo máz pendeho de lo pendeho; por ejemplo... Por ké tratar de etiketarnoz unoz a otroz (exzepto loz cheroz de mierda)?????? todoz zomoz igualez, tenemoz korazónez, noz korre zangre por laz venaz, tenemoz un chingo de kualidadez... El zer diferentez ez lo ke noz aze igualez, por lo tanto zi noz fijamoz en laz diferenziaz entre nueztra perzona i la de alguien máz... eztamoz kallendo en el agujero de "los igualez", ezoz i ezaz ke ze vizten de rosa i avlan kon un azento de prepotenzia i ke dominan a la perfección el arte de la presunzión. tampoko soi tan tonto i miseravle para akonzejar nada, pero... zientan lo ke dizen.... dezde ke sale el aire de zuz pulmonez para hacer kosas en zu garganta, amenze i adoren zuz palavraz... utamagre... Alejandrita Frezita!!!! Aprovecha la karita de angel ke tienez, eztaz bien wenota!!! ke te aflore todo lo weno! May 24 Again with sentimientoElo gente dead-lover… aiem japi!!!
Atrevanze a leer ezto i dejen zuz komentarioz, kreo ke lez va a zer interezante…
Zon laz 9:44pm del Domingo 15 de Maio, Kuriozamente no tengo nada ezpezial ke ezkrivir… Toi akoztadito en mi ved oiendo mi dizko perdido de Madonna; el ray of light, lo kual me trae wenoz recuerdos i azta me fijo en detalles de laz rolaz ke no perzivía antez.
Ai una rola…. Ze iama “skin” kreo ke ez la ke máz me entona. Lez rekomiendo ke la vajen, ez máz a ver zi puedo poner el link aki pa ke la bajen, ezke komo toi en kaza i no tengo inter…
Ke raro wei zoi… me entona poner mucho “…” i en realidad azi zoi kuando platiko, kada idea la dejo por vien entendida, pero inkompleta. O zea ke no aze falta zeguir avlando de algo ke ia dizte a zaver. (ezo kiere dezir ke azta para avlar zoi wevo). I tamvién zoi raro por miz guztoz, (núnka avía avlado de mi perzonalidad, ahora ke tengo oportunidad lo voi a azer) afizionez, interezez i demáz kozas ke dezkriven a una perzona.
Para empezar: Punto váziko… la niñez (zi ze le puede iamar azí). De los… no zé a loz 8 añoz De lepe fui uno de ezoz típikoz niñoz al ke le entonava dezmadrar todo lo ke tuviera fokitoz, iameze Tele, likuadoraz, zekadoraz, juguetez, etc. Me la pazava leiendo una enziklopedia azul, livroz de repoztería, reviztaz porno (jaja, neta si las leía. Lo raro ez ke lo azía zin maldad i azta penzava en loz weiez ke ezkrivían artikuloz azerka de lo grande ke tenía el yoyo alguna modelo), reviztaz amarilliztaz, periodikoz (kuando iva al baño), reviztaz de elektrónika de mi jefe (ke en paz dezkanze), i loz ingredientez de kualkier koza, komo medizinaz, chucheriaz, shampooz i demáz pendejadaz.
Luego viene otra etapa de mi vida… No ze zi iamarle puvertad o ke pex. Ke ez kuando máz jodido e eztado, medio gordo, kon granoz en la kara, kon el pelo largo (de verdad jodido). Pero fue aki, kuando menoz me lo ezperava, i empiezo a konozer nuevoz zentimientoz komo la kalentura, el amor (del weno), el odio (mi primer zurra). Komo a ezo de loz 13 en la zekundaria apareze Liliana, la típika “nenota” kon la ke todoz kieren andar, kueando estava en segundo año, al komienzo, duré komo doz mezez envovado con eia, puez ze zentava delante de mi… i io kreo era io mui ovbio, puez toda la klaze me dezian ke me aventara i ke le dijera ke me guztava. Pero aparte de feo era io mui wei (aún zigue un poko de ezo dentro de mi (digo poko por ezo del autoeztima)). El kazo ez ke azí dure todo el faken año. Azta el día del vaile de graduazión de loz de terzero. No akoztumvrava ir a ninguna fiezta puez eztava io mui kagado por lo feo ke era, zin zaver bailar i wei para avlar. Weno, pzzzz no zé komo fui a dar a el vaile, io zolo sin amigoz ni perro, ni nadie. El roio fue ke eztava en una de laz ezkinaz del zalón en una zilla de metal i un vazo de zoda en la meza. La primer media ora zolo moviendo el pie al ritmo de laz rolaz. Luego el vizio de la zoda, kada rato a la varra por un vazo, weno… ojetizizimo. Akiiiiii!!!! De la nada, entre el humo pintado de rojo por laz luzez zale Liliana i me pide fuego, lo kual me zakó de onda. Al último rezultó de ke era para zu ermano i unoz amigoz ke eztavan afuera fumando. I para mi zuerte avía agarrado unoz zerilloz de mi kaza, no tenía ni para ke puez no fumava ni lez iba a dar wen uzo. I ze loz dí… Se fue i me kedé zin parpadear, era la primer vez ke ze dirigía a mi zin tratarze de nada de la ezkuela. Lo mejor fue ke volvió i zin máz ni máz… ze zentó a mi derecha eia i io zoloz. -Aki eztan tuz zerilloz, graziaz, me dijo mientraz loz ponía en la meza. -Zi, de n-nada, kédateloz zi kierez, no loz voi a uzar. -En zerio?, penzé ke fumavaz, miz amigaz me dijeron. -No, nada de ezo. -Bueno, ya me voy… kierez venir kon nozotroz? -No, graziaz. Eztoi ezperando a unoz amigoz (kualez amigoz?, ke wei). -Ah, ok. Vai. Ja, i de pronto a media pista zin darme kuenta le toké el omvro. No avia máz de cuatro o zinko parejaz vailando i le pedí ke vailara. -Ok, zolo ezta kanzión. -Va!. La tomé de la zintura, i komenze a bailar mui retirado de eia (a wevo, jamáz ze me avía okurrido bailar en mi vida). A eia le daba risa i pendejamente a mi tamvién, lo weno ez ke aún no entrava io en razón, komo ke la zoda eztava adulterada o no zé ke pedo. Lo weno ez ke al final de la rola zimplemente zeguí vailando, pero ia vien avazado de eia i eztrañamente eia tamvién de mi. Fui kuando entré en juizio i me entró una vergüenza kavrona, la pisé i la laztimé. Azí ke noz fuimoz a zentar a mi rinkón olvidado. -Perdón, ezke no zé bailar. -En zerio? – en un tono de moleztia i mui zarkaztiko. -Tienez novio? -Jajajajajajajaaaaa!!! -O_o. -Pensé ke no te ibaz a dezirme núnka. -O_o, O_O. (Rejodidoz!!!!!, keeeeeeee?). I me dio un vezito en la mejiia (en la ke menoz jodida tenía). -No, no tengo. -O_O…. Y de ai en delante, kazi todoz loz díaz iba a zu kaza a verla, tenía ke kaminar fázil kuatro kilometroz, pero me valía madre. Me la pazava vien al pedo. Viendo tele, aiudandole a limpiar, platikando. Mágiko, soñado, de novela. Lo mejor ez ke a eia le guztava mi kompañia. I azí… un año maz tarde, irrekonozivle, kon nuevo look, kazí atraktivo, kon kazí novia (i digo kazi, porke núnka le pedí ke fuera mi novia. A pezar de ke ziempre eztavamoz juntoz i aktuavamoz komo novioz). A final de kurzoz, ze avía atrazado la zeremonia y porzupuezto el baile. Ia aviamoz akordado ke ivamoz a entrar a la mizma prepa i todo ezo.
El último día de ezkuela, puro dezmadre i alegría… en la tarde, komo ziempre, luego de la komida… a zu kaza. -Me akava de dezir mi mamá ke noz vamoz mañana a Denver kon mi papá. -Uh!, kuando vuelven? -Antez de entrar a la prepa. -Utamaaaaaa, weno ni pedo. Te kiero Su mamá se fue a revizar el kar a un taier para azegurarze de ke eztuviera a punto para el día ziguiente. Azi ke aiudé a Lili a preparar zu maleta. Komenzamoz por la ropa interior, vromeando de ezo, me puze un vrazier i una tanga en la kaveza i me rekozté en zu kama. -Jaja. No zeaz tonto! – i me loz kitó. La tomé de la zintura i la rekozté zovre mi i la empezé a akariziar, a vezar. Y zuzedió. Ah ke al pedo eztuvo ezo, deliziozo… La primera vez, kon rolaz de Metallica (Turn the page, Unfoguiven II, Sad but true, etc.) Un rekopilado ke gravamoz en zinta eia i io (la kual guardo komo lo máz preziado ke tengo. Nadie, azta aora zave ke exizte aparte de mi). Eran ia laz 8:00 pm, azi ke iorando (de laz pokaz vezez ke e iorado en mi vida), volví a mi kaza. Al día ziguiente me kedé en mi kama todo el día, pensando, akordandome de eia, oiendo la zinta en mi walkman.
El día del vaile No tenía penzado ir, pero iegaron ami kaza por mi miz nuevoz amigoz, azi ke fui. A la media hora, eztava zolo en el mizmo rinkón, trizte, kon una zenzazión vien ojete. Luego iega un grupo de chavaz konmigo, amigaz de Liliana, una de eiaz iorando, la prima. -Alex!, -Ke pedo, ke tienez? -Liliana i zu mamá ze accidentaron!!! -No mamez, dónde. Komo eztá Liliana?! -No zé, me dijeron aze rato, mi mamá. Le pedí a uno de miz amigoz ke me ievara a kaza de la tia de Liliana. Y eztava mui mal, el zeñor eztava iorando i……… me dijo ke zu kuñada i Liliana avían muerto.
Kreo ke…. Ia no ai nada máz ke dezir azerka de ezo.
No zupe nada maz de nadie relazionado kon Liliana dezpuez de algunoz díaz de la notizia. I ez aí kuando empezé kon lo ke zoi ahora… Un kompleto dezmadre. Pero zovre todo… Diferente (de una wena manera, muy extraño también). Tengo mi kaveza iena de somvraz, rozaz negraz, plumaz de kuervo, auyidoz de loboz i un chingo de aire lleno de diztorzionez de una guitarra elektrika vien melankolikoz, en un amviente ozkuro iluminado por la luz de la Luna entre laz nuvez ke eztán a punto de iover lágrimaz de plata. ¿Me kreen ke azí ez komo ziempre me e zentido i núnka avia enkontrado loz elementoz ke pudieran dezkrivir ezo ke tengo?.
Todoz pienzan ke estoi loko (azí de pelada “loko”). I no me importa ke zepan la verdad, algunoz me temen por mi aparienzia, kazi ziempre de negro, kon miz perforazionez, zerio Rockero azta morir. Ingao! Zé amar!!!, ziento dolor!!!, ayudo a loz jodidoz, me preokupo por mi familia i amigoz, lucho por una vida. En fin… komo i kago komo kualkier perzona.
A la fecha trabajo en un ziver-tienda-ezkuela, arreglando komputadoraz, dando azezoríaz. Me la pazo kon miz amigoz, me guzta la chela, fumo Marlvoroz i trato de pazarmela al pedo, vuzkando a la ke ezté dizpuezta a azer el amor kon rolaz de loz deftones, bajo una luz roja, vuzkando a la ke zoporte mi demenzia apazionada, kien zoporte miz vezoz, miz kariziaz.. miz repentinoz zilenzioz. Zé ke pido mucho, pero… Ziempre ai ilo para un dezkozido i fuego para una vela.
No me entonan laz drogaz, ignoro el umo, trato de dar lo mejor, no zoi pirujo (ja, ke palavraz), No eztudio, tengo 21, me guzta ezkrivir, divujar, tokar mi guitarra elektrika a media noche en la azotea, odio lo chero, ando en patineta, ago tekno, no me guztan laz vronkaz, me guzta kantar i penzo ke la mujer ez lo mejor ke le pudo aver pazado al hombre.
Para terminar este roio i seguir dezpuez… Zon laz doze i media del Lunez i tengo ke manejar mucho a partez lejanaz de la ziudad para kovrar. I me kiero jetiar (dormirme ya, para loz ke no entienden Mejikano) (Zería ezpañol, pero konzidero otra lengua la forma en la ke me komuniko) Azi ke komo dijo wango… “Loz veo dezpuez” Jaja. (Kon todo rezpeto).
Ezkuchen a “Deftones, A Perfect Circle, Bush, 311, Rage Against The Machine, Ill Niño, Cold, Foo Fighters, Nada Surf, Pleymo, Placebo, Saliva, Seether i Taproot”, lez pueden guztar. |
|
|